zondag 13 november 2022

EEN DAGJE UIT (of wel: Napoleon in Garderen!)

    Op vrijdag 11 november gingen Bartje en ik naar Garderen, een dorpje op de Veluwe. vlak bij Uddel. Al sinds enkele jaren is daar een permanente tentoonstelling van zandsculpturen. Deze is zowel binnen als buiten. 
Ik had het me heel anders voorgesteld: wat beelden, een half uur daar en weer weg. Maar dat was anders! Op de parkeerkeerplaats werden door diverse mannen met kettingzagen prachtige dieren ed. van hout gezaagd. Een prettig vuurtje was aangestoken!

                               

                              

De expositie zelf was veel groter dan ik had gedacht. Diverse kunstenaars zijn hier een behoorlijke tijd mee bezig geweest. Het thema is Vaderlandse geschiedenis, hetgeen mij wel aanspreekt!


                                              

Veel bekende Nederlanders en gebeurtenissen uit het verleden zijn gemaakt van zand. Knap werk! Ik  geeft een impressie hier onder:

 


                                                     

                                                     

Ook was een oud Dafje te zien, mijn eerste eigen auto, gekregen van mijn vader in 1970. Het riep wel wat herinnering op!



Toen, tegen het einde. een oude schoolklas, die speciaal bij ons tot wel bepaalde gevoelens oproept! 

    


Tenslotte, waar het mi natuurlijk allemaal om begonnen was: Napoleon!
Zie maar eens:
 

             


Je begrijpt wel dat vooral ik een leuke dag heb gehad, die de gehele ochtend heeft geduurd!
Maar ook Bartje heeft genoten!

donderdag 10 november 2022

KRIJGSGEVANGENEN

 De oorlog in Oekraïne geeft ook krijgsgevangenen. Hoe die worden behandeld, weten wij niet. Er zijn we internationale regels voor, maar of die ook worden toegepast?

In de tijd van Napoleon werden er ook krijgsgevangenen gemaakt. Vooral Engelsen en Spanjaarden. Over de Engelsen en speciaal over de Engelse officieren gaat dit artikel.

Ik vond in een van mijn Napoleon tijdschriften een informatief stuk hierover:

                

Dit artikel heb ik vertaald en ik heb aanvullingen gezocht.

Lees eerst de vertaling:       De Engelse krijgsgevangenen


Meer informatie over de hoofdrolspelers in dit artikel.
Hier een afbeelding van Andrew Blayne, de Engelse generaal, die het boek schreef.
Tevens een artikel over deze man.
.


                                                     


(helaas geen afbeelding van hem te vinden!)


Dan nog een laatste, wat algemener stukje over over Britse en Franse krijgsgevangenen uit de Napoleontische tijd: (1795 - 1815)

Britten en Fransen

zondag 6 november 2022

NAPOLEON en PAARDEN

In de tijd van Napoleon was het paard het vervoersmiddel. Natuurlijk bezat hij er meerdere, vooral toen hij Keizer was. Hij was overigens geen erg goede ruiter!
Een aantal van deze paarden zijn bekend gebleven.
Daarover gaat dit stukje.
Eerst een stukje tekst uit het Frans tijdschrift Napoléon:Ier, no.5, nov-dec.2000:


                                            Les cheveaux de Napoléon 

De registers van het Maison van de Keizer, bewaard in de Archives nationales, bevatten een lijst van de paarden uit de keizerlijke stallen. Tegenovergesteld aan wat er vaak is geschreven besteeg Napoleon geen wit paard, waarschijnlijk omdat de kleur wit, heel zichtbaar, uitgekozen zou worden als doelwit. Paarden met een grijze kleur zijn minder gemakkelijk te onderscheiden dan witte.
Drieëntwintig, die genoemd wedren de ‘rang de Sa Majesté, werden in 1813 uitgekozen om ‘geportretteerd’ te worden. Alexander Iranowitz Sauerweid, een Russisch schilder, die zich in Parijs had gevestigd, kreeg de opdracht voor deze dieren.

Sara              Sagonte                       Epicurier                    Interdant
Embelli        Cyrus                          Cid                              Gessner
Bréant          Wurtzburg                 Curde                         Labrador
Courdoux (13x)

Voor Horace Vernet bleven de overige tien over:

Vizir              Gisors                         Lowka                        Favori
Harbet          Néron                          Magram                     Calvados
Tamerland    Hippogriffe

Maar het was Théodore Géricault, die uiteindelijk Tamerland schilderde.

Ten behoeve van de Keizer, die een armzalig ruiter was, kregen de paarden een aparte dressuur. De standaarden werden onder hen verdeeld, de sabels konden snel getrokken worden met de bajonet gekruist, schoot men vlag bij hun oren pistoolschoten af, enz. Waardoor ze kalm bleven onder al dat lawaai en bij de ruwe bewegingen, waaraan ze door de Keizer werden blootgesteld.




Natuurlijk zijn er meer beroemde paarden geweest. Veel dieren zijn genoemd naar een veldslag of een veroverde stad. Zo kennen we Marengo (slagveld in Italië) en Moscou en Vizir. Over de paarden Marengo en hier een stukje:

Marango en Vizir

Vizir, het laatste paard van Napoleon

             
                                                                                           het skelet van Marengo


Onlangs verscheen in Frankrijk dit nieuwe boek

Ter aanvulling en leuk om te weten: ook de hertog van Wellington, de tegenstander en overwinnaar van Napoleon te Waterloo, had een beroemd paard, nl. Copenhagen of Kopenhagen..
Toen Wellington weer in Engeland terug was, kreeg hij van het dankbare Engelse volk een enorm landgoed ten geschenke. Dit landgoed heb ik bezocht, maar helaas kon ik alleen maar komen tot het hek. Daarom heb ik het graf van het paar Kopenhagen niet kunnen zien. De foto ervan staat wel in onderstaande link.


Het Loo in Apeldoorn

Ook Paleis het Loo in Apeldoorn kent een paardenkerkhof. Lees het artikel hieronder en bekijk de foto's:

Paardenbegraafplaats koninklijke familie
op Het Loo Apeldoorn

Het koninklijk landgoed Het Loo is een koninklijk landgoed in Apeldoorn van ongeveer 10.500 ha. Oorspronkelijk bestond de kern uit ‘Slot Het Oude Loo” en het imposante Paleis Het Loo uit de zeventiende eeuw. Verscholen in de bossen van Kroondomein Het Loo, vlak bij de oude schietbaan, is de paardenbegraafplaats van de koninklijke familie. Hier liggen de paarden van voormalige koningen en koninginnen begraven. De paardenbegraafplaats wordt ook wel paardenkerkhof genoemd.

Het koninklijk landgoed Het Loo is een koninklijk landgoed in Apeldoorn van ongeveer 10.500 ha. Oorspronkelijk bestond de kern uit ‘Slot Het Oude Loo” en het imposante Paleis Het Loo uit de zeventiende eeuw. Verscholen in de bossen van Kroondomein Het Loo, vlak bij de oude schietbaan, is de paardenbegraafplaats van de koninklijke familie. Hier liggen de paarden van voormalige koningen en koninginnen begraven. De paardenbegraafplaats wordt ook wel paardenkerkhof genoemd.

Ook andere dieren

Op deze begraafplaats liggen niet alleen paarden begraven, maar ook huisdieren van de Oranjes. Zodoende klopt de benaming op de kaart niet helemaal. Het is namelijk niet alleen een een paardenbegraafplaats maar ook een begraafplaats voor honden en katten.

Oudste graf uit 1886

Het oudste graf stamt uit het jaar 1886: “Hier ligt Baby, de eerste pony van de toen zesjarige Prinses Wilhelmina”. Soms zijn het ontroerende opschriften, die in de grafstenen zijn gebeiteld.

Ook Reintje, 23 jaar oud en het eerste rijpaard van prinses Juliana is hier begraven. Reintje stierf in 1936. Brownie (1881-1905) was de pony van ‘H.M. de Koningin’. Dat zal koningin Wilhelmina geweest moeten zijn.

5 paarden gestorven in zelfde jaar

Wat erg opvalt is dat er vijf paarden liggen begraven die allemaal in hetzelfde jaar zijn begraven: 1939 volgens de stenen. De paarden waren van Prins Hendrik die in 1934 stierf. Prins Hendrik had een grote liefde voor Lippizaner schimmels. Pluto (1917-1939) was een van deze paarden.

Er wordt gezegd dat koningin Wilhelmina aan het begin van de oorlog een moeilijke beslissing heeft genomen. Zij zou de paarden in 1940 hebben laten doden om te voorkomen dat de schimmels in handen van de Duitsers kwamen. Het vreemde aan dat verhaal is er in de grafstenen het jaar 1939 staat gebeiteld.

                  

                  

dinsdag 25 oktober 2022

BOEK: HET LEVEN VAN NAPOLEON

                                    

In mijn collectie Napoleon-boeken tref ik soms eigenaardige exemplaren aan.
Zo viel mijn oog op het boek: HET LEVEN VAN NAPOLEON.
Het is uitgegeven in 1879, de schrijver is onbekend.
Het is duidelijk een boek voor de jeugd uit die tijd.
En dan niet voor de lagere school jeugd, maar die van het voortgezette onderwijs.
Dit zal ons, oud-kwekelingen, wel aanspreken, denk ik!

De inleiding komt nu (2022) wat moralistisch over. 
De schrijven beschouwt het boek als noodzakelijk voor het opkomende geslacht.
Voorin staat een beoordeling van dit boek, weer geen schrijver erbij. Ik zet deze tekst hier neer:

'Wij achten het toch een gelukkig denkbeeld het leven van Napoleon nog eens afzonderlijk en meer bepaald ten behoeve van het opkomend geslacht te beschrijven.
En voor zoover ons bekend is, bestond er tot nu toe zulk een werkje in onze taal niet. 
Wij zijn van mening, dat dit werkje, dat zich ook door een net uiterlijk onderscheidt, en met een zestal gekleurde steendrukplaten versierd is, alleszins een plaats in de bibliotheek der jongelieden verdient. Het is in bevattelijken en onderhoudenden toon geschreven en geen gebeurtenis van eenig gewicht uit het leven des keizers is daarin over 't hoofd gezien. 
Ook min belangrijke bijzonderheden, als anecdoten en trekken uit het huislijk of gemeenzaan verkeer van Napoleon - trouwens zijn geschiedenis is daaraan niet zeer rijk - worden bij voorkeur medegedeeld.'

Hebben wij ooit tijdens onze studie in onze boeken uit de jaren zestig van de vorige eeuw zulke teksten aangetroffen?

Het boek heeft 149 blz. Het begin van het eerste hoofdstuk laat ik hier zien. Verder de zes kleurplaten. Ergens heb ik een exemplaar met een blauwe omslag gezien, maar die bezit ik niet!

HET LEVEN VAN NAPOLEON

Blz.

Napoleon als kind en scholier

1

 

 

   Ik wil u, jonge vrienden, de geschiedenis van den eersten Napoleon verhalen, den franschen keizer, die eerst een korten reeks van jaren de roem, de bewondering en de vreugde was zijns lands, maar daarna door de volken van Europa werd gehaat, verfoeid, bevochten en ten onder gebracht. Ik zal u verhalen van dien man, die de wereld vervulde met zijn roem; die als uit het stof tot het toppunt van macht was gestegen, maar eindelijk nederstortte om als een flikkerende  luchtverheveling in de donkere diepte van den onmetelijken oceaan te verdwijnen. O, waarom niet! \hoe zouden wij onze avonden beter kunnen doorbrengen! Juist de geschiedenis van zulk een man is goed en leerzaam voor iedereen. Zij bewijst zoo treffend, dat men niemand vóór  zijn dood gelukkig kan noemen; dat men, hoe rijk en machtig men ook wezen moge, zoo lichtelijk kan neertuimelen in het laagste stof; dat overmoed het eerst en het spoedigst ten val brengt en dat de ongerechtigdheid ook dikwerf van den van hoogsten troon doet nederstorten. Napoleon beheerschte eindelijk zich zelf niet meer; hij wilde aan alle vorstenen volken de wet voorschrijven; daartoe vorderde hij van zijn volk gedurig nieuwe offers en op die wijze werd hij zelf een offer van zijn ontembare heerschzucht. Desniettegenstaande bleef zijn levensloop groot en merkwaardig zoo lang als er een wereldgeschiedenis zal bestaan. Men kan hem de verdienste niet ontzeggen van zich door eigen geestkracht uit een nederigen stand den weg te hebben gebaand tot de hoogste waardigheid. Veel en veelerlei onrecht dat hem ten laste werd gelegd, moet mede geweten worden aan de dienaren, die zijn bevelen uitvoerden  en wier plicht het was geweest hem o de gevolgen daarvan opmerkzaam te maken.

2

 

 

 

 


Het valt niet te ontkennen, dat meermalen de omstandigheden hem dwongen stappen te doen, die hij anders wel had vermeden. Maar dat alles zullen we vernemen, als we zijn leven hebben gevolgd tot aan den tijd, waarin hij de vrije heer scheen te zijn van zijn daden; want wie zal niet erkennen, dat ook hij een werktuig was in de hand des Heere?
……..

(nu gaat het boek verder met het leven van Napoleon.)





De zes gekleurde platen met onderschrift op elke plaat:        



   


Het exemplaar met blauwe omslag


donderdag 20 oktober 2022

AANSLAGEN OP NAPOLEON (4 en laatste))

 De aanslag op Napoleon in 1800 in de rue Saint-Nicaise te Parijs.

Op de vooravond van kerst 24 december 1800 vond er in Parijs een enorme bomaanslag op Napoleon plaats. Napoleon was toen twee jaar Eerste Consul, hij ging die avond baar de opera. Hijzelf werd niet geraakt en ook zijn vrouw Joséphine en haar dochter Hortense niet.

Deze aanslag verschilt van de twee latere, die ik al heb besproken.
In dit geval is er niet één persoon als dader aan te wijzen, het was een groep.
Die werd later grotendeels uitgeroeid.
In de van Staps (1809) en Sahla (1811) is er spraken van een loner, een apart individu, die ook nog ter plekke opgepakt kon worden.

Hoe de aanslag van 1800  precies gegaan is, kun je lezen in de door mij bewerkte artikelen hieronder lezen.

Er is menige afbeelding van gemaakt, ook die geef ik weer.





Napoleon tijdschrift, tekst + afbeeldingen

                                
 
 

                                   


Het politierapport

                                    
Onlangs verscheen over deze aanslag een compleet nieuw Frans boek!
Dit leeft dus nog steeds in Frankrijk!