MORESNET

 

                                                    

Wie ooit in Zuid-Limburg woonde (en dat zijn er velen van ons!),  heeft wel eens gehoord van het vroegere zelfstandige landje MORESNET. Het heeft bestaan van 1816 tot 1920.

Het lag tussen Duitsland en België en grensde met het haar noorden aan Zuid-Limburg.
Er was daarom toen sprake van een vierlandenpunt bij Vaals!

Over dit kleine landje is nu een heel leesbaar boek verschenen. Het is geschreven door Philip Dröge, het telt 271 pagina's en het is gepubliceerd in 2016, mijn druk is van 2024.
Wie het leest, zal regelmatig het woord NAPOLEON tegen komen, omdat zijn wetgeving hier heel lang van toepassing is geweest. Ook de eerste bladzijden gaan over deze veldheer.

Ik heb dit met enthousiasme gelezen. Er staat veel in dat ik niet wist. Bv. dat er er zinkmijnen waren, vandaar het zinkviooltje langs de Geul, dat we met vier man vonden op onze zwerftochten naar bijzondere planten in de tweede klas van de Rijksleerschool te Maastricht. Een opdracht van dhr. Faasse. leraar Nederlands en biologie aan voornoemde kweekschool.

Hieronder staan wat afdrukken uit dit boekje:

                             

                                                        

     MEER OVER MORESNET

GESCHIEDENIS VAN KEIZER NAPOLEON

                          

P.M.Laurent de lÁrdèche
1793-1877 (83 jaar)

Er bestaan veel boeken over het leven van Napoleon.  In mijn bibliotheek staan er vele.
Deze keer licht ik er een uit. Het heet 'Geschiedenis van Keizer Napoleon'.
Het is een dik boek (932 pag.), geschreven door P.M.Laurent de l'Ardèche (Fransman) in 1839 en in dat jaar vertaald in het Nederlands vanuit het Hoogduits (dat laatste is nog wat te zien aan het lettertype). 
Ik kocht dit boek jaren terug in een klein boekhandeltje in Amsterdam en betaalde er 40 euro voor. Het stond daar op de bovenste plank en de handelaar moest op een trap om het te pakken!

De staat van het boek is heel redelijk, het is goed leesbaar, de bladzijden zitten nog goed vast. Wel bevatten een aantal bladzijden ouderdomsvlekken.
Er staan twee stempels in van het de bibliotheek van het St.Ignatius College te Amsterdam, nu het St.Ignatiusgymnasium aldaar. Hierover verderop wat meer.

Het boek lijkt mij opnieuw ingebonden. Er zit een stevige kaft omheen zonder titel. Aan het begin zijn enkele pagina's met wat tape wat hersteld en er ontbreken enkele stukjes tekst. Zie de foto's hieronder. 

               

Hier wat over de schrijver:     P.M.Laurent  (in het Frans)

                                P.M.Laurent  (in het Nederlands)

Het boek bevat 500 pentekeningen. Ze zijn gemaakt naar tekeningen van de Franse kunstenaar Horace Vernet, dus kennelijk niet door deze kunstenaar zelf. Door wie dan wel is niet te achterhalen. De tekeningen in het boek zien er goed uit, zie hieronder enkele voorbeelden. In de tekst staan nummers, die naar de tekeningen verwijzen. Bedoeld om het lezen wat aanschouwelijker te maken!

                        

Dit boek is in het Frans in z'n geheel te vinden op internet:   

 https://books.google.fr/books?id=eeAwU_IwLhcC&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false

Het is ook te koop op Amazone.com

Hier wat over de kunstenaar:     HORACE VERNET    (Frans)

                                            HORACE VERNET    (Ned)
                                       

Enkele opmerkingen over het St. Ignatiusgymnasium te Amsterdam: 

🏫 Geschiedenis van het St. Ignatiusgymnasium

Het St. Ignatiusgymnasium is een van de oudste zelfstandige gymnasia van Amsterdam. De school werd in 1895 opgericht door de paters jezuïeten als een rooms‑katholiek gymnasium. In de beginjaren stond het bekend als het R.K. Gymnasium.

📚 Groei naar het Ignatiuscollege

Vanaf het schooljaar 1909–1910 werd de school uitgebreid met een vijfjarige HBS‑afdeling en ging zij verder onder de naam Sint Ignatiuscollege. Daarmee werd het een brede middelbare school met zowel klassieke als moderne opleidingen.

🕊️ Oorlogsjaren

Het oude schoolgebouw speelde een tragische rol tijdens de Tweede Wereldoorlog. In de eerste bezettingsjaren werd het gebouw gebruikt als verzamelpunt voor Joodse Amsterdammers, die van daaruit via het Centraal Station naar Westerbork werden gedeporteerd. Ook was er een afdeling van de SS gevestigd. Bij het huidige gebouw staat een monument dat aan deze geschiedenis herinnert.

🏫 Na de oorlog en modernisering

In de decennia na de oorlog ontwikkelde de school zich verder als zelfstandig gymnasium. In 1982 werd het bestuur overgedragen aan de Stichting Sint Ignatiuscollege en in 1995 fuseerde het bestuur met dat van andere scholen tot de Stichting Voortgezet Onderwijs Amsterdam‑Zuid.

Vandaag de dag staat het St. Ignatiusgymnasium bekend als een kleinschalig, open‑katholiek gymnasium met een sterke academische traditie en een moderne huisvesting in Amsterdam‑Zuid.

Adres: Jan van Eijckstraat 47, 1077 LH Amsterdam.

                                          

Tenslotte:

Zelf ben ik namens het Openbaar Onderwijs Apeldoornjaren jaren lid geweest van de toelatingscommissie van het Gymnasium Apeldoorn. (heb zelf geen gymnasium).
We hebben toen vaak moeilijke knopen doorgehakt!

Mijn oudste zoon heeft zijn gymnasiumdiploma daar behaald.

De oudste dochter van mijn middelste zoon zit nu in de eerste klas van het gymnasium Sorghvliet te Den Haag.

DIEVERBRUG

 DIEVERBRUG

Ik ben geboren te Diever. Dat ligt ongeveer in het midden tussen Meppel en Assen.
Mijn grootouders van mijn moeders kant woonden in Dieverbrug aan de Drentse Hoofdvaart. Daar kwamen wij erg vaak, we hebben er zelfs een jaar bij in gewoond.

Aan het einde van het jaar 2025 viel mijn oog weer eens op een oude pentekening, gemaakt door mijn vader in de Tweede Wereldoorlog, van het huis van mijn opa en oma.

Dit bracht mij tot het ophalen van herinneringen. Die heb ik beschreven in onderstaan stuk.  
Mijn middelste zoon J. heeft deze tekening nu in zijn woning in De Haag aan de muur. Een prima plek, vind ik, want zo geef je iets door aan je kinderen en blijft het bewaard!

Dit onderwerp heeft niets te maken met Napoleon, maar ik plaats het hier toch!

DIEVERBRUG

ADOLPHE THIERS

 ALPHONSE THIERS
een Franse Minister-President, Minister, Historicus
1797 - 1877

          

                               

Levensbeschrijving van Alphonse Thiers

Alphonse Thiers (voluit Marie Joseph Louis Adolphe Thiers) werd geboren op 16 april 1797 in Marseille en overleed op 3 september 1877 in Saint-Germain-en-Laye. Hij was een invloedrijke Franse politicus, historicus en journalist.

Thiers studeerde rechten aan de Universiteit van Aix-en-Provence, maar zijn passie lag bij de literatuur. In 1821 verhuisde hij naar Parijs, waar hij als journalist werkte en bekend werd in liberale kringen. Tussen 1823 en 1827 publiceerde hij een tiendelige geschiedenis van de Franse Revolutie, wat zijn reputatie als geschiedschrijver vestigde.

Politiek gezien was Thiers een sleutelfiguur in de Julimonarchie. Hij bekleedde diverse ministersposten, waaronder die van Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken en was meerdere keren minister-president (1836, 1840, 1848). Hij was een tegenstander van keizer Napoleon III en speelde een belangrijke rol na de val van het Tweede Keizerrijk.

In 1871 werd Thiers het staatshoofd van Frankrijk en later de eerste president van de Derde Franse Republiek. Hij stond bekend om zijn harde onderdrukking van de Parijse Commune in 1871. Zijn politieke carrière eindigde in 1873 toen Patrice de Mac Mahon hem opvolgde als president.

Naast zijn politieke werk schreef Thiers omvangrijke historische werken, waaronder een tien- en twintigdelige geschiedenis van respectievelijk de Franse Revolutie en het Consulaat en het Keizerrijk. Zijn nalatenschap is die van een invloedrijke staatsman, redenaar en schrijver die het moderne Frankrijk mede vormgaf.

---

Ik ben in het bezit van deze twintigdelige geschiedenis. Ik kocht hem vele jaren geleden in Parijs en liet hem opsturen naar huis. Het pak woog ongeveer vijftien kilo!

                              

Het zijn toch bijzondere boeken!
Kijk maar eens naar de pagina-indeling. Thiers heeft op bijna elke pagina in de marge korte samenvattingen gegeven van waar zo'n stukje over gaat. Dat zie je zelden! Het maakt het lezen van de tekst gemakkelijker en vooral duidelijker. 
Het vertalen van twintig van zulke boeken in het Nederlands is voor mij onmogelijk. Dan moet ik zeker 120 jaar oud worden!

                                       

Hier volgt een samenvatting van de Franse Revolutie en het Consulaat en Keizerrijk van Napoleon, gebaseerd op de twintigdelige historische werken van Alphonse Thiers.

Franse Revolutie (1789-1799)

De Franse Revolutie begon in 1789 en betekende het einde van het absolute koningschap in Frankrijk. De revolutie werd gekenmerkt door de afschaffing van privileges, de Verklaring van de Rechten van de Mens en de Burger, en de opkomst van nieuwe politieke stromingen. Er volgden turbulente jaren met de Terreur onder Robespierre, de val van de monarchie, en de opkomst van het Directoire. De revolutie bracht diepgaande sociale, politieke en economische veranderingen teweeg in Frankrijk en Europa.

Consulaat (1799-1804)

Na de instabiliteit van het Directoire greep Napoleon Bonaparte in 1799 de macht via een staatsgreep. Hij werd eerste consul en voerde hervormingen door die het bestuur, de rechtspraak en het onderwijs moderniseerden. Het Consulaat legde de basis voor een sterk gecentraliseerde staat en bereidde de weg voor het keizerrijk.

Keizerrijk van Napoleon (1804-1815)

In 1804 kroonde Napoleon Bonaparte zichzelf tot keizer van Frankrijk. Het keizerrijk werd gekenmerkt door militaire expansie in Europa, de invoering van de Code Napoléon, en grote administratieve hervormingen. Napoleon boekte aanvankelijk grote successen, maar zijn veldtochten in Spanje en Rusland leidden tot zware verliezen. In 1814 werd hij afgezet en verbannen, maar keerde kort terug tijdens de Honderd Dagen, waarna hij definitief werd verslagen bij Waterloo in 1815.

---

Thiers is overleden in 1877, hij was toen tachtig jaar.

Hij is begraven op Père-Lachaise in Parijs.
Hieronder de foto's ervan:

                                         

MEER OVER THIERS

Was Alphonse Thiers betrokken bij

het Retour du Cendres in 1841?

Ja, Alphonse Thiers was inderdaad betrokken bij het Retour des Cendres in 1841, hoewel hij niet de belangrijkste organisator was. Het Retour des Cendres was de gebeurtenis waarbij de overblijfselen van Napoleon Bonaparte, die sinds zijn dood in 1821 op Saint-Hélène lagen, naar Frankrijk werden teruggebracht en met grote ceremonie herbegraven in het Hôtel des Invalides in Parijs.

Alphonse Thiers was een invloedrijke Franse politicus en historicus, en in 1841 was hij minister van Binnenlandse Zaken. Tijdens zijn ambtstermijn speelde hij een belangrijke rol in het organiseren van de terugkeer van Napoleons overblijfselen naar Frankrijk. Dit was een belangrijke symbolische gebeurtenis, aangezien het niet alleen een herdenking was van Napoleon, maar ook een politiek statement, aangezien zijn naam en erfenis op dat moment nog steeds veel verdeeldheid veroorzaakten in Frankrijk.

Thiers was dus een van de belangrijke figuren in het Franse politieke landschap die het project steunde, en hij speelde een rol in het coördineren van de terugkeer van Napoleons stoffelijke resten naar Frankrijk. De gebeurtenis was belangrijk voor de napoleontische aanhangers, maar ook een manier voor de monarchie van Louis-Philippe om zijn populariteit te versterken door zich te associëren met Napoleon's legende.

NAPOLEON ALS BRIEVENSCHRIJVER

 Napoleon schreef in zijn leven ongeveer 33.000 brieven of briefjes. De meeste dicteerde hij.

Ik heb met behulp van COPILOT onderstaande gemaakt:

Napoleon als Brievenschrijver

De persoonlijke en politieke kanten van Napoleons correspondentie

Inleiding

Napoleon Bonaparte wordt wereldwijd vooral herinnerd als militair strateeg en keizer van Frankrijk. Minder bekend, maar minstens zo fascinerend, is zijn rol als gepassioneerd brievenschrijver. Door zijn brieven krijgen we een uniek inkijkje in zijn karakter, ambities, emoties en zelfs onzekerheden. Zijn correspondentie beslaat zowel het persoonlijke als het politieke domein en is een onmisbare bron voor historici én voor iedereen die meer wil weten over de mens achter de mythe.

Persoonlijke Brieven: Liefde en Emotie

Napoleons brieven aan zijn eerste vrouw, Joséphine de Beauharnais, zijn misschien wel de beroemdste voorbeelden van zijn persoonlijke correspondentie. Zijn liefdesbrieven staan bol van passie, jaloezie en verlangen. Uit deze brieven spreekt een vurige verliefdheid, maar ook een zekere onzekerheid en bezitterigheid. Hij schrijft haar bijvoorbeeld: “Ik heb je niet gezien, ik heb je niet omarmd, en het is voor mij alsof ik alles verloren ben – ik ben ongelukkig.” Zulke emotionele uitingen tonen een andere kant van de kille strateeg die vaak op het slagveld wordt geschetst.

Politieke en Strategische Correspondentie

Naast zijn persoonlijke brieven schreef Napoleon duizenden brieven aan generaals, diplomaten, ministers en familieleden. Deze brieven waren doorgaans kort, direct en to-the-point – geheel in lijn met de Franse voorkeur voor duidelijkheid en efficiëntie. Hij gaf gedetailleerde instructies, deelde strategieën en uitte zijn meningen over politieke ontwikkelingen. Zijn schrijfstijl was vaak autoritair, maar altijd helder, en liet geen ruimte voor misinterpretatie. Napoleon gebruikte zijn brieven actief om zijn macht te consolideren en zijn invloed uit te breiden.

Stijl en Kenmerken van zijn Schrijfwijze

Napoleon stond bekend om zijn beknopte, soms haastige schrijfstijl. Hij gebruikte weinig overbodige woorden en kwam snel ter zake. Toch wist hij, waar nodig, zijn brieven te doorspekken met emotie of retoriek. Zijn handschrift was berucht slordig, zeker als hij haast had – wat vaak het geval was tijdens campagnes. Zijn beheersing van het Frans was uitstekend; hij speelde moeiteloos met taal, uitdrukkingen en woordspelingen, wat zijn brieven extra kleur gaf.

Culturele en Historische Betekenis

Napoleons brieven bieden niet alleen inzicht in zijn persoonlijkheid, maar vormen ook een unieke kroniek van zijn tijd. Ze geven blijk van de politieke spanningen, militaire campagnes en maatschappelijke veranderingen van het begin van de 19e eeuw. Dankzij zijn correspondentie is het mogelijk om gebeurtenissen uit die periode vanuit zijn perspectief te volgen en zelfs zijn gedachten en twijfels te reconstrueren.

Slotbeschouwing

Als brievenschrijver was Napoleon veelzijdig: hartstochtelijk in de liefde, streng en zakelijk in de politiek, altijd gericht op zijn doel. Zijn correspondentie is een waardevolle bron voor iedereen die de ware Napoleon wil leren kennen. Wie zijn brieven leest, ontmoet niet alleen een keizer en veldheer, maar vooral een mens van vlees en bloed, met al zijn passies, angsten en ambities.

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

In het blad Napoléon 1er vond ik hierover een interessant artikel. Ik heb het in het Nederlands vertaald en plaats het hier:

                                               

                                                  ARTIKEL

Alle correspondentie van Napoleon is samengevat in een kolossaal werk: Correspondance Générale, dat bestaat uit 15 dikke delen. Een ervan heb ik ooit gekocht, het twaalfde deel La Campagne de Russie 1812, 1530 pagina's dik!

                                                   

SPROOKJES VAN GEBR. GRIMM

 

Afgelopen week kocht ik in een tweedehands winkel een oud sprookjesboek van de gebr. Grimm in het Nederlands. De prijs was zeer gering: 1,50 euro! Het ziet er nog netjes uit. 
De oorspronkelijk uit het Duits vertaalde versie (door M.M. de Vries-Vogel) stamt uit 1940 en werd integraal herdrukt in 1984. Het boek is vrij groot en zwaar, heeft 523 pag. 
Er staan 200 sprookjes in en 10 kinderlegendes. Achterin wordt van elk sprookjes iets over de achtergrond ervan verteld. De illustraties zijn van Anton Pieck, er zitten een aantal gekleurde platen in. Hieronder een verdere indruk van dit boek:

                                   

                                 

             

                                           

Nu vraag je je misschien af wat dit alles te maken heeft met Napoleon.
De eerste relatie is, dat de gebroeders Grimm leefden in de zelfde periode als Napoleon, nl. in het tijdvak van ongeveer 1785 - 1860 (zie de levensbeschrijving hieronder voor de juiste gegevens). Ze hebben de Keizer zelf nooit ontmoet.

GRIMM

Er zijn nog meer relaties aan te wijzen:

Het verband tussen Napoleon Bonaparte en de gebroeders Grimm is niet direct of persoonlijk, maar er is wel een indirecte link die vooral te maken heeft met de tijdsperiode en de impact die Napoleon op Europa had. Hier zijn enkele belangrijke punten:

1. Tijdperk van de Franse overheersing: Napoleon Bonaparte regeerde van 1804 tot 1814 over Frankrijk en grote delen van Europa. Gedurende deze periode waren de landen van de Duitse gebieden onder Franse invloed of bezetting, wat invloed had op de cultuur, politiek en wetgeving in deze regio's. De gebroeders Grimm, Jacob en Wilhelm, werden geboren in de late 18e en vroege 19e eeuw, en hun werk werd sterk beïnvloed door de veranderingen in Europa tijdens de napoleontische oorlogen en de daaropvolgende tijd.
2. Napoleons invloed op Duitsland: Tijdens de napoleontische oorlogen en de tijd van de Franse overheersing werden verschillende Duitse staten gereorganiseerd en herschikt. Dit leidde tot een hernieuwde interesse in de Duitse cultuur en identiteit, wat bijdroeg aan de opkomst van de romantische beweging in de literatuur en folklore. De gebroeders Grimm waren een belangrijk onderdeel van deze beweging. Ze verzamelden en publiceerden volksverhalen en sprookjes die bijdroegen aan het versterken van de Duitse nationale identiteit.
3. De gebroeders Grimm en de Duitse eenheid: Na de val van Napoleon, toen het Duitse Rijk weer werd heringericht, kregen ideeën over nationale eenheid en culturele identiteit meer aandacht. De gebroeders Grimm speelden een belangrijke rol in het documenteren van de Duitse folklore als een manier om een gemeenschappelijk cultureel erfgoed te creëren, wat uiteindelijk zou bijdragen aan de Duitse eenheidsbeweging in de 19e eeuw.
4. Napoleon als inspiratie voor nationale verhalen: Napoleons heerschappij en zijn invloed op de verschillende Europese volkeren voedden de behoefte aan nationale verhalen en symbolen. Dit sluit aan bij het werk van de gebroeders Grimm, die hun sprookjes zagen als een manier om de culturele wortels van de Duitse volkeren te behouden en te versterken, vaak in tegenstelling tot de Franse invloed van Napoleon.

Hieronder enkele afbeeldingen van deze sprookjesschrijvers:

                                                         

                                  

Ik neem mij voor elke week een aantal van deze sprookjes te lezen!